MIjn Reis naar Verandering: van aanpassen naar leven vanuit mezelf

Mijn persoonlijke reis naar meer bewustwording, autonomie en leven vanuit mezelf. (update oktober 2026)

Zoveel om dankbaar voor te zijn, en tóch heerste er een onrust

Ik voelde me dankbaar voor mijn gezin, mijn werk en ons fijne thuis. En toch voelde ik steeds vaker een innerlijke onrust. Mijn lontje werd korter, ik was vaker moe en merkte dat ik mijn eigen verlangens steeds makkelijker opzijzette om te voldoen aan wat ik dacht dat er van mij verwacht werd.

Ik begon mezelf steeds meer af te vragen: wat wil ík eigenlijk? En waarom lukte het me soms zo moeilijk om daar ook daadwerkelijk naar te handelen?

Tegelijkertijd ontdekte ik steeds meer over mezelf. Onder andere mijn hoogsensitiviteit werd duidelijker. Ik begon beter te begrijpen hoe sterk ik prikkels, emoties en mijn omgeving oppik en hoeveel invloed dat op mij heeft.

Dat was het begin van een persoonlijke zoektocht. Niet omdat er iets mis was met mij, maar omdat ik voelde dat er meer in mij zat. Ik wilde niet alleen maar doorgaan zoals ik altijd had gedaan. Ik wilde dichter bij mezelf komen en leren leven op een manier die werkelijk bij mij past.

Van holisme naar een steeds bredere blik

In die zoektocht kwam holisme op mijn pad. Een manier van kijken die voor mij veel op zijn plek liet vallen.

Ik ontdekte hoe alles met elkaar samenhangt. Ons lichaam, onze gedachten, emoties en gevoelens, onze energie, maar ook de mensen om ons heen en de omgeving waarin we leven. Wat zich op het ene vlak afspeelt, kan doorwerken op een ander vlak.

Ik leerde opnieuw luisteren naar mijn lichaam en mijn gevoel. Mijn hoogsensitiviteit ging ik steeds minder zien als iets waar ik vooral last van had en steeds meer als een eigenschap die me ook iets kan brengen.

Maar ik ontdekte ook dat voelen alleen niet altijd genoeg is.

Soms voel je heel duidelijk dat iets je raakt, maar begrijp je niet waarom. En soms begrijp je met je hoofd precies hoe iets zit, terwijl je lichaam of gevoel nog iets anders vertelt.

Voor mij werd steeds duidelijker dat voelen én begrijpen samen belangrijk zijn.

NEI kwam vervolgens op mijn pad en gaf mij een manier om nog dieper te kijken naar wat er onder mijn bewuste gedachten en reacties meespeelde.

De verdieping met NEI

Ik ontdekte dat oude overtuigingen, emoties, angsten en ervaringen je behoorlijk kunnen beïnvloeden. Soms houden ze je tegen zonder dat je je daar bewust van bent. Ze kunnen ervoor zorgen dat je steeds op dezelfde manier reageert, jezelf inhoudt of keuzes maakt vanuit wat ooit nodig was in plaats van vanuit wat nu werkelijk bij je past.

NEI hielp mij om daar meer zicht op te krijgen en verbanden te leggen. Niet om alles uit het verleden te verklaren, maar om te begrijpen wat er vandaag nog meespeelt.

Daarin ontstond voor mij meer ruimte. Want wanneer je begrijpt wat je beïnvloedt en je ook werkelijk kunt voelen wat er in je gebeurt, ontstaat er ruimte om iets anders te kiezen.

Mijn ontwikkeling ging verder

Mijn persoonlijke ontwikkeling stopte daar niet. Juist doordat ik steeds meer ontdekte, ben ik mij verder gaan verdiepen in verschillende gebieden die mijn manier van kijken hebben gevormd.

Ik verdiepte mij verder in NEI en rondde de opleiding tot NEI Master af. Daarnaast volgde ik opleidingen en bijscholingen op het gebied van verlies en rouw, trauma, lichaamsgericht werken, het zenuwstelsel en systemisch werken.

Steeds opnieuw kwam ik daarbij hetzelfde tegen: je kunt een mens niet los zien van zijn lichaam, zijn geschiedenis, zijn relaties en zijn omgeving.

Dat heeft mijn blik verder verbreed.

Verlies als onderdeel van mijn reis

Zo ben ik mij ook steeds meer gaan verdiepen in verlies en rouw. Niet alleen door wat ik erover leerde, maar ook door mijn eigen ervaring met verlies. Zo ontdekte ik gaandeweg dat ik als zevenjarig meisje niet alleen mijn vader had verloren, maar dat ik in werkelijkheid veel meer had verloren dan alleen hem.

Niet alleen het gemis van hem, maar ook veranderingen in mijn gezin en vriendschappen, mijn gevoel van veiligheid, mijn toekomstbeeld en misschien zelfs een deel van wie ik zelf was.

Verlies kan invloed hebben op hoe je je voelt, hoe je reageert, hoe je lichaam aanvoelt en hoe je naar de wereld kijkt. En sommige gevolgen merk je misschien pas veel later.

Dat heeft mij laten ervaren dat rouw niet iets is wat alleen gaat over het moment van overlijden. Verlies kan op allerlei manieren doorwerken, toen én nu.

Daarom kijk ik inmiddels ook anders naar verlies en rouw. Niet als iets wat je simpelweg moet verwerken om daarna weer verder te kunnen, maar als een ervaring die onderdeel kan worden van je levensverhaal en die op verschillende lagen doorwerkt.

Verlies kan op veel verschillende manieren onderdeel zijn van een mensenleven: een relatie, gezondheid, werk, een toekomstbeeld, een deel van jezelf of een gevoel van veiligheid. Het verdient ruimte om gevoeld, begrepen en erkend te worden.

Van begrijpen naar werkelijk leven

Als ik terugkijk, zie ik dat mijn eigen reis uiteindelijk niet alleen ging over begrijpen wat er met mij gebeurde.

Het ging er ook over dat ik mezelf steeds beter leerde kennen. Dat ik durfde te voelen wat er werkelijk in mij speelde. Dat ik kon erkennen wat er was, ook wanneer dat niet altijd prettig of makkelijk was. En dat ik steeds meer leerde vertrouwen op mijn eigen gevoel en keuzes.

Ik ben gaan zien dat oude overtuigingen, emoties en angsten je kunnen blokkeren. Maar ik ben ook gaan ervaren dat je daar niet voor altijd aan vast hoeft te zitten.

Er kan beweging ontstaan.

Niet door jezelf te veranderen in iemand anders, maar door steeds meer jezelf te worden.

Dat is ook de basis geworden van mijn werk. Ik kijk niet naar één onderdeel of naar één methode. Ik kijk naar jou als geheel en naar wat er in jouw leven speelt. Naar je lichaam, je gedachten, emoties, overtuigingen, ervaringen, relaties en omgeving.

Verschillende methodieken kunnen daarbij ondersteunend zijn. NEI is daar één van, naast alles wat ik in de loop van de jaren heb geleerd en ervaren.

Maar uiteindelijk gaat het voor mij niet om de methode.

Het gaat om jou.

Om begrijpen wat er speelt. Om voelen wat er in jou leeft. Om te erkennen wat er is. En om van daaruit steeds meer de ruimte te ervaren om passende keuzes te maken.

Dat is de beweging die ik zelf heb gemaakt en nog steeds maak.

Van overleven naar leven. Van aanpassen naar meer mezelf zijn. Van weten wat zou moeten, naar voelen wat klopt.

En juist die persoonlijke reis neem ik mee in mijn werk met anderen.